الحر العاملي ( مترجم : عباس جلالى )
21
نقدى جامع بر تصوف ( ترجمة رسالة الاثني عشرية في الرد على الصوفية ) ( فارسى )
به اين عدد كاملا روشن است . هشتم : رسول گرامى اسلام فرمود : « الائمة من قريش ؛ « 1 » امامان از قرايشاند » اين حديث شريف از 12 حرف تشكيل شده است و نسبشناسان معتقدند كه : هركس دودمانش به نضر بن كنانه برسد از قريش بهشمار مىآيد « 2 » و فاصلهء ميان او و رسول اكرم صلّى اللّه عليه و آله دوازده پشت است كه اصل و تبار اين دودمان شريف و باعظمت را تشكيل مىدهد و شاخههاى آن نيز دوازده تناند كه پيشوايان اهل بيت عليهم السّلام بهشمار مىآيند . نهم : خداى سبحان فرموده است : إِنَّ عِدَّةَ الشُّهُورِ عِنْدَ اللَّهِ اثْنا عَشَرَ شَهْراً فِي كِتابِ اللَّهِ ؛ « 3 » به راستى تعداد ماههاى سال در كتاب الهى ( قرآن ) دوازده ماه است بنابراين ، پايه و قوام جهان هستى را دوازده ماه سال تشكيل مىدهند كه تكاليف بندگان و عبادات آنان ، در اين ماهها قرار گرفته است . دهم : خداوند در قرآن فرموده است : وَ إِذِ اسْتَسْقى مُوسى لِقَوْمِهِ فَقُلْنَا اضْرِبْ بِعَصاكَ الْحَجَرَ فَانْفَجَرَتْ مِنْهُ اثْنَتا عَشْرَةَ عَيْناً ؛ « 4 » و به ياد آوريد زمانى را كه موسى براى قوم خويش درخواست آب نمود ، به او دستور داديم ( عصايت را به آن سنگ مخصوص بزن ) ناگاه دوازده چشمهء آب از آن جوشيد . قوم موسى دوازده گروه را تشكيل مىدادند كه تعداد چشمههاى آب نيز دوازده چشمه به همان تعداد بود . يازدهم : از معصومين عليهم السّلام روايت شده كه تعداد جانشينان حضرت موسى و عيسى عليهما السّلام و نيز جانشينان جمعى از پيامبران ، دوازده تن بودهاند و جانشينان حضرت مهدى عليه السّلام نيز در عصر خود دوازده تن خواهند بود . دوازدهم : بنا به نقل برخى دانشمندان ، بادها نيز داراى دوازده قسماند و كالبد آدمى از
--> ( 1 ) . متنهايى كه از اين حديث متواتر روايت شده گوناگون است ، هرمتنى از آنها جداگانه به طريق خود در كتب دانشمندان نقل شده كسانى كه درپى منابع و آگاهى بر مصادر آنها باشند به احقاق الحق ج 13 ص 1 - 49 مراجعه كنند . ( 2 ) . اهل لغت و نسبشناسان و تاريخنگاران در اينكه منظور از قريش كيانند ؟ دچار اختلاف شدهاند . آنچه از مجموع سخنان اهل تحقيق برمىآيد اين است كه مقصود از قريش نضر بن كنانه و نوادهاش فهر بن مالك بن نضر بن كنانه يا قصىّ بن كلاب بن مرّة بن لؤى بن غالب بن فهر ياد شده هستند ، آنچه ميان قدماى اهل خبره معروف است ، نسب نخست و معروف بين متأخرين نسب دوم است كه مرحوم آية اللّه نجفى مرعشى آن را در حاشيه عروه ص 296 يادآور شده است . ( 3 ) . توبه ، آيهء 36 . ( 4 ) . بقره ، آيهء 60 .